Yine elimizde olmayan ancak ne kadar şanslı oluğumuz konusunda ne kadar övünecek olsak azdır diyerek gururlandığımız ve belirleyici olduğunu düşündüğümüz; belirli bir enlem ve boylam aralığında, plakası ve telefon kodunun kimliği tanımlama aracı olarak görüldüğü garip duruma.
Peki bugünkü bilgi, birikim, teknik, üretim ve dönüştürme gücümüzü, insanlığın gelişim macerasını; herkesin çıkarına ve sürdürülebilir olacak şekilde ve adil olarak kullanabilmek imkânsız olabilir mi gerçekten?
Tabii yine
bu ortamda, erkekliğin kültürel standartlarını karşılayamadığını düşünen ve bu
kaygıyla birlikte kadınlardan farklı olarak; erkekliğin tekrar tekrar
kanıtlanması gereken, kaçınılmaz olarak geçici ve sürekli tehdit edilen, elde
edilmesi zor ve hassas bir statü oluğunu, kaybetmemesi gerektiğini düşünür.
Ayrıca erkekliklerini ispat etmek için toplumsal baskı gören, bu kırılganlığı ifade etmeyi kendine yediremeyen ve bu gibi nedenler sonucunda, değişen cinsiyet normlarına direnç ve saldırganlık gösteren erkekler; evrensel ölçekte bir toplumsal güvenlik sorunudur.
Modern
kapitalist toplumun kutsal ve temel birimi ailedir. Ataerkil toplumda bir
uzlaşma, asgari müşterekte buluşma ve yapıtaşı olmak gibi vasıfları vardır.
Kök salmak, düzen kurmak, sürüye uymak, kendini gerçekleştirmek ve mutlu olmak için olmazsa olmaz görülen, bir başarı hikayesidir. İnsanlar buna, tanrıdan bile daha fazla inandırılmıştır.
İnsanlar,
hayattaki tüm başarısızlık ve yetersizliklerinin intikamını; yakın çevresindeki
gücü yettiği kişi ve şeylerden çıkarır.
Penislerinden
başka övünç kaynağı olmayan, her alanda boyun eğen, ezik erkekler; kontrolü
altındaki kadınlara yönelir çünkü yakındaki en kolay hedef olarak, onları
görür.
Arkasına kurumsal patriyarkayı alarak bir cihat, haçlı seferi edasıyla tebliğ yapar.
